donderdag 24 juli 2014

Schiermonnikoog : 11e CES-periode en opbouw vang-opstelling najaarsseizoen.

We zijn weer naar Schiermonnikoog afgereisd (in de haven van Lauwersoog nog even een gekleurringde kokmeeuw afgelezen die net als een exemplaar in 2012 uit Barcelona spanje afkomstig bleek).
Ons doel is het uitvoeren van de eindronde van het CES-seizoen en daarvoor zijn we onder perfecte mediterrane weersomstandigheden meteen razend aan de slag gegaan met snoeischaar, takkenschaar, grasmaaier, greep en hark. Gisteravond hebben we de netten van de CES-opstelling uitgezet en vanochtend dus gevangen voor de 11e en voor vogelringstation Schiermonnikoog laatste CES-periode van het seizoen. In het afgelopen weekend heeft het behoorlijk droge eiland een flinke donderbui met in korte tijd 16 mm neerslag cadeau gekregen. Hedenmorgen waren we dusdanig met snoeien gevorderd om te beginnen met de genoemde laatste CES-vangdag. De oostenwind die afgelopen dagen met 4-5 bft al stevig te noemen was stond vanmorgen met 3 bft nog steeds precies in de lengte van sectie 2 en 3 te blazen. Dat is niet de meest perfecte omstandigheid voor goede vangsten. Toch was er leuke activiteit te bespeuren van diverse juveniele avifaunistische elementen en hadden we best wat te ringen en meten. De eerste ronde leverde 15 vogels op en de tweede ronde 30 stuks. Daarna was duidelijk merkbaar dat de interesse van de vogels zich verplaatste van het struweel naar de sloot die over grote lengte toch nog een beetje water ter verkoeling en dorstlessing kon bieden. Niet echt opmerkelijke vangsten, het gebruikelijke spul met als hoofdmoot fitis en tjiftjaf. Daarbij 1 tjiftjaf die niet door ons station geringd was en 1 fitis die nog een ring beginnend met een Y droeg. Deze vogel is alhier geringd op 18 Juli 2011 en in de tussentijd nu voor de 5e keer teruggevangen. Opvallendst van die terugvangsten was dat hij exact een jaar geleden ook gevangen is met 1 uur tijdsverschil. De vogel was toen ondanks het late broedseizoen dat we toen beleefden al wel een stuk verder met de slagpenrui. Erg leuk dus, ook al is het een 'eigen' vogel. Voor de tweede helft van de sessie werden we geassisteerd door Nadia Heijner, oud-studente van de VU.
Weinig waarnemingen vandaag, al zijn 2 bruine kiekendieven, 1 sperwer, 1 havik-vrouw en een sperwer boven het glop vermeldenswaard. Ook kwamen er nog 2 kruisbekken over de bossectie vliegen; wellicht verblijden zij ons de komende week nog een keer met een bezoek aan de sloot en… mistnet. Om 12 uur hebben we de netten gesloten en werden we nog enige tijd aangenaam onderhouden door André Duiven en Martin Duisterwinkel. De laatstgenoemde werd nog blij gemaakt met de mededeling dat we hedenochtend bij 1 zanglijster 8 teken voor hem hebben kunnen verzamelen. Morgen gaan we (net als vanavond) verder met snoeien, harken en maaien….

Dagtotalen (nieuw/teruggevangen):
--------------------------------------

Braamsluiper 1 / 0
Fitis 19 / 5
Grasmus 1 / 0
Grauwe vliegenvanger 0 / 1
Groenling 1 / 0
Heggenmus 1 / 1
Kleine Barmsijs 3 / 0
Kleine Karekiet 0 / 3
Koolmees 4 / 0
Pimpelmees 4 / 3
Rietzanger 1 / 0
Spotvogel 1 / 0
Tjiftjaf 15 / 2
Tuinfluiter 4 / 0
Vink 6 / 0
Winterkoning 8 /0
Witgesterde blauwborst 0 / 1
Zanglijster 1 / 0
Zwartkop 2 / 1
--------------------------------------------------------------
Totaal: 72 nieuw geringd en 18 teruggevangen = 90 vogels.






maandag 30 juni 2014

Broedseizoen 2014, deel 2, bonte vliegenvangers.

Het zit er inmiddels bijna op met het veldwerk voor de holenbroeders. Tegen alle verwachtingen in werd het op meerdere onderdelen een seizoen met onverwachte aspecten.
Zo was er bij de bonte vliegenvangers aanvankelijk sprake van tegenvallende aantallen terugkerende adulte vogels. Met name de vrouwen lieten voor een deel lang op zich wachten en iets moet hen onderweg behoorlijk hebben opgehouden. Wellicht hebben ze in verband met zandstormen moeten wachten met de oversteek van de Sahara of heeft slecht weer de terugkerende vrouwen in twee groepen gesplitst en heeft slechts een beperkt deel van de tweede groep de terugreis compleet kunnen volbrengen. Uiteindelijk resulteerde dit in de Nederlandse bossen in een situatie met op veel nestkast-terreinen minder broedparen, soms tot zelfs minder dan de helft van het gemiddelde aantal broedparen zoals op ons terreintje Q in het landgoed Weldam bij Goor. Daarentegen bleven veel mannen ongepaard omdat er flinke concurrentie zal zijn geweest om de kleinere aantallen vrouwtjes. Ook op onze terreinen zaten in variabele aantallen van 1 tot 4 mannen tot laat in het seizoen nog tevergeefs uit volle borst te zingen in de hoop nog een vrouw te kunnen strikken. Desalniettemin een interessant seizoen voor deze soort want de gemiddelde legdatum van het eerste ei verschilde niet veel van het gemiddelde van de laatste jaren. De grootste groep vrouwtjes van de bonte vliegenvanger begon met de eileg op 29 of 30 April. De legselgrootte gaf hetzelfde beeld, tussen de 6 en 7 eieren. Daarvan werd in veel gevallen het broedsel al bebroed voordat alle eieren waren gelegd. Dit fenomeen is, net zoals bij veel andere soorten zangvogels al langer het geval is, inmiddels ook bij de bonte vliegenvanger enorm gewoon aan het worden. Het is voor de vogels dan ook een methode om nog weer 1 of 2 dagen te versnellen in de timing van de geboorte van de jongen. Later in het seizoen kreeg ook de bonte vliegenvanger flink te maken met koud en nat weer waardoor de voedselsituatie snel verslechterde. Het werd lang zoeken naar rupsen en door het koude weer in Mei waren er ook veel dagen met amper vliegende insecten. In veel nesten trof je tussen de jongen dan ook weer volop rozenkevertjes, spinnen en mieren aan. Een aantal ouders kon met dit tegenvallende weer slecht overweg en zij verloren dan ook enkele jongen of soms zelfs het voltallige broedsel. Diverse controleurs troffen dit jaar dan ook nesten met best wel grote jongen alsnog dood aan. Ook was het aan het eind van het seizoen redelijk normaal te noemen dat er 1 of 2 dode jongen in het nest met verder prima opgroeiende jongen te vinden waren, wat dat betreft is onderstaande foto een treffend beeld van dit seizoen voor de bonte vliegenvanger.


Foto: broedsel van bonte vliegenvanger met bij de jongen 1 niet uitgekomen ei en 1 jong dood door honger.

Inmiddels illustreert een reactie van een trouwe volgster van ons weblog ook al wel dat het na het uitvliegen van de jongen maar te bezien valt of ze dat goed gepland hebben. Ze schreef ons dat ze bij haar huis de jongen had kunnen volgen bij het uitvliegen. Aan het eind van de dag volgde echter een zwaar onweer en de volgende ochtend trof ze de drie pas uitgevlogen jongen nabij de nestkast dood aan.....


Foto: bonte vliegenvanger-man ; drostscore 2, onze zwartste man van dit seizoen.

In totaal hadden we in de nestkasten van NIVON Goor dit jaar 115 paartjes bonte vliegenvangers aan het broeden. We hebben voor het RAS-project ongeveer 700 jongen kunnen ringen en we hebben 62 paartjes compleet kunnen ringen en/of kunnen aflezen. In totaal vingen we meer dan 100 vrouwtjes en 86 mannetjes. Geen slechte score, maar het blijft in onze terreinen opvallen dat er ondanks onze inspanningen verhoudingsgewijs maar heel weinig terugvangsten voorkomen. Dat wordt vooral veroorzaakt doordat de inspanning betreffende het ringen en aflezen van adulte vogels door andere ringers in onze omgeving een beetje aan het teruglopen is en er daarentegen wel meer broedgelegenheid wordt aangeboden. Toch hadden we dit jaar voor de tweede keer in ons RAS-project bonte vliegenvanger een vogel met een buitenlandse ring..... het ging daarbij om een mannetje met een Belgische ring.



maandag 12 mei 2014

Broedseizoen 2014 deel 1.

Veel te lang geleden sinds ik een bericht geplaatst heb, maar dat heeft weer zo zijn reden. We zijn nog erg druk geweest met de pogingen om de verhuizing zo veel mogelijk afgerond te krijgen voor de aanvang van het broedseizoenswerk, maar de realiteit haalde mij al weer in. De winter van 2013 naar 2014 was zo extreem zacht dat het mij noodzaakte om net als de vogels vervroegd in actie te komen. Net als in 2012 ben ik dit seizoen een week eerder dan normaal begonnen met mijn veldwerk in het park de Hoge Veluwe voor het NIOO (Nederlands Instituut voor Ecologie).
Dat was niet voor niets want het eerste ei van bijvoorbeeld de koolmees werd dit jaar een dag vroeger gevonden dan de vroegste ooit in de meer dan 50 jaar waarin het NIOO de mezen volgt. Ditmaal werd het vroegste ei niet op de hoge Veluwe aangetroffen maar op een ander terrein, bij Oosterhout vlak buiten Nijmegen. Dat nestkastenterrein is gemiddeld genomen sowieso altijd het vroegste van alle onderzoeksterreinen van het NIOO.
Op de Hoge Veluwe liep het allemaal net iets minder snel, al waren de mezen er hier ook wel extreem vroeg bij. Tijdens mijn eerste velddag trof ik al vele nestkasten aan met nestactiviteiten. Een ei zou echter nog een paar dagen op zich laten wachten.
Een heel positieve ontwikkeling is het feit dat we voor het eerst na twee jaar afwezigheid weer zwarte mezen broedend in de nestkasten hebben. We hebben dit seizoen 3 paartjes broedend en het zijn de lievelingsvogeltjes geworden voor alle onderzoekers en studenten die dit jaar in het nestkastenterrein met ladders rondlopen en fietsen.


Foto: Wat is dat nou??? Vrolijk pasen ! De bezoekers van het park kregen tijdens de paasdagen een zakje met 2 chocolade-paaseitjes uitgereikt. Enkelen dachten dat de vogels deze eieren meer nodig hadden en deponeerden de eitjes dus in onze nestkasten, zonder te weten dat daar vogels in zaten te broeden zoals deze afbeeldingen illustreren. Gelukkig is alles goedgegaan met de vogels, maar wat als er kleine jongen in de kasten hadden gezeten?


Het seizoen kenmerkte zich in April meteorologisch als warm en droog; het wild in het park ging weer flink op sjouw want de voedselvoorraden van zaden van afgelopen najaar raakte aan het eind van de winter toch wel behoorlijk op en in grote delen van het park was geen oppervlaktewater meer beschikbaar.
Het warme weer zorgde er voor dat de bladontwikkeling aan de bomen ook erg snel ging, al stagneerde het enigszins door de droogte. De mezen begonnen dus vroeg aan de nestbouw en eileg, maar wisten niet wat hen overkwam toen ze goed en wel met op weg waren. Er trad aan het eind van April een temperatuursval op in combinatie met de aanvang van een langdurige periode met regenachtige dagen en inmiddels op het moment van publiceren van dit bericht zelfs uitgesproken najaarsweer met veel neerslag in de vorm van felle buien of langdurige regen en dagelijks flink doorstaande harde wind. Kortom, bij veel legsels traden legpauzes op en in nog veel meer gevallen bleken de vogels besloten te hebben om wel eerst het legsel compleet te maken, maar nog met broeden te wachten. Hier op de Hoge Veluwe controleren we alle nesten dagelijks vanaf 2 dagen voor de berekende dag van uitkomst van de eieren om maar zeker te zijn van de exacte leeftijd van de jongen. Dit leidde er toe dat vele nestkasten door de niet opgemerkte broedpauze bijna een week lang dagelijks bezocht moesten worden....
Als je dan een seizoen hebt waarin de mezen met de eilegtiming zo dicht op elkaar zijn gaan zitten als dit jaar dan kan het dus gebeuren dat je aan het eind van een hele dag nestkasten controleren nog eens voor 70 extra kasten verspreid door het hele gebied op pad kunt....


Foto: erg opvallend dit jaar : pimpels gebruiken vers groen materiaal bij de eindbekleding van de nesten.


Foto: pimpel gedood door soortgenoot en verwerkt tot nestmateriaal.


Foto: nog een ander drama, nestjong na geboorte buiten nestkom geraakt en dood aangetroffen. Maar was ie al dood voor het verwijderen of is hij levend uit de nestkom gegooid door de oudervogel?


Foto: op camping Droompark de Hooge Veluwe draagt de beheerder de vogels een warm hart toe. In één van de daar opgehangen nestkasten troffen we , zover vooralsnog nu bekend en geregistreerd, de vroegste boomklevers van Nederland aan. De eileg van dit paartje moet zijn begonnen op 24 Maart.


Foto: de eerste overname van een mezenlegsel door bonte vliegenvanger. In dit geval een niet agressieve overname, het legsel van de mees was al verlaten.

Inmiddels zitten we dus halverwege het broedseizoen en hebben de vogels het door het slechte weer onverwachts toch moeilijk. Zo goed als het seizoen leek te worden, zo moeilijk wordt het de vogels nu toch gemaakt door het slechte weer. Een tiental nesten zijn inmiddels verlaten omdat de jongen door honger en kou gestorven zijn. Des te opmerkelijker en toch vooral respectvol is het om dan toch te zien dat de broedsels die inmiddels het jongenstadium van 15 dagen oude jongen bereikt hebben het heel erg goed doen. op dag 15 gaan bij ons alle nestjongen naar het consultatiebureau en worden ze allemaal gemeten en gewogen. De gewichten die we nu meten zijn bijna zonder uitzondering heel goed te noemen... Hoe krijgen ze het toch voor elkaar, petje af voor de mezen en zoals gezegd : diep respect voor hun harde werk.


Foto: Eikenbos in het onderzoeksterrein, dode en stervende inlandse eiken. Dit bosvak wordt inmiddels flink verlaten door de holenbroeders. Op de bodem ontstaat nieuw bos echter vooral bestaande uit Larix.


Foto: ladderboktor / Saperda scalaris op dode eik in het stervende bosvak.


Foto: geknakte woudreus in het Deelerwoud. Ook voor bomen van deze leeftijd was de wind uiteindelijk te hard. Een eerste deel van de boom sneuvelde tijdens de Oktoberstorm van 2013, de huidige harde voorjaarswind maakte het af.


Foto: droogvallende amfibiënpoel. De kikkerdril van dit jaar verdroogde en de kikkers en padden verdwenen in de keel van een blauwe reiger die op zijn beurt eens een goed voorjaar beleefde.

Thuis hebben we dit jaar een nestkast voorzien van een camera. Deze camera was door vogelbescherming beschikbaar gesteld in het kader van het jaar van de spreeuw, een themajaar van SOVON waarin deze soort extra aandacht krijgt van onderzoekers. Daarover in een later bericht meer want wij werken er dus ook aan mee.
De spreeuwenkast met camera bleef helaas onbezet, waarschijnlijk omdat hij toch net iets te laat werd geleverd, maar we hebben de camera kunnen overzetten in een mezenkast. Daarin hebben we prachtig het opgroeien van een nestje van 8 jonge koolmezen kunnen volgen. Vooral Hanneke heeft heel wat observaties kunnen doen en kunnen constateren dat koolmees-vrouwen heel goede huishoudsters zijn.... Ze hebben amper tijd voor slapen maar ontdoen 24 uur per dag het huis zo veel mogelijk van parasieten. Gisteren, 11 Mei, zijn de jongen uitgevlogen. Nu maar afwachten of ze ons nog eens opnieuw bezoeken in het kader van het project ringmus bijvoorbeeld.....

donderdag 6 februari 2014

Terugmelding uit Polen.

Gisteren zat er ineens weer eens een leuke terugmelding in ons postvak van het vogeltrekstation. In de mezen-invasie van Oktober 2012 ringden we op 18 Oktober meer dan 100 koolmezen en pimpels. Het was een dag met voor Twentse begrippen ook veel trek van andere soorten zoals duiven, gaaien en lijsters. De mezen zagen we toen met grote regelmaat in groepjes van zo'n 20 stuks over komen vliegen en/of invallen in de struiken rondom de netten.
Tussen de toen gevangen koolmezen zat er dus eentje die nu nog eens iets van zich laat horen. Hij (het was een man) is op 13 April 2013 opnieuw in een mistnet gevlogen in het gehucht Przebendowo, Choczewo, Pomorskie, in Polen. Dat is 794 kilometer ten noordoosten van de ringplek en 177 dagen (5 maand en 26 dagen) na de ringdatum. Op de terugmeldlocatie in Polen staan nu 13 meldingen tussen die vangplek en Nederland in het jaar 2013, 13 vangsten of terugvangsten dus.
Het ligt dus voor de hand dat de vogel in West-europa heeft overwinterd en in April 2013 onderweg terug was naar zijn broedgebied in het oosten van Europa. De locatie van de terugmelding ligt immers precies in de lijn van alle andere terugmeldingen van tijdens invasies geringde koolmezen.

Op deze kaart is de terugmelding in een rechte lijn weergegeven; weliswaar niet de natuurlijke lijn maar vooral op de laatst van de route waarin de vogel de Baltische kust lijkt te hebben gevolgd wel heel aannemelijk.

Deze koolmees-terugmelding is voor ons de derde in 4 opeenvolgende jaren met mezentrek in het najaar (deze vonden plaats in 2010 t/m 2013). In 2010 vingen we een koolmees met een ring van de Poolse ringcentrale Gdansk en in 2011 kregen we een koolmees teruggemeld uit Litouwen (die was geringd op dezelfde dag waarop we de Gdansk-ring controleerden. En we zitten nu nog te wachten op de gegevens van een in 2013 gecontroleerde Duits-geringde koolmees met een Helgoland-ring. Naast deze buitenlandse terugmeldingen waren er ook nog 5 terugmeldingen uit andere delen van Nederland te weten Doesburg, IJsselstein, Overdinkel en 2 x uit Terwolde, (14-10-2012 en 17-10-2012).

Hieronder de kaart van alle tussen 1973 en 2013 in Europa geringde en teruggemelde koolmezen. Het mag duidelijk zijn wat de overheersende trekrichting is.

Van de tijdens deze invasies gevangen pimpels hebben we veel minder teruggehoord, 1 uit Rijssen (daar geringd op 12-5-2012), dat is dus eigenlijk meer dispersie dan trek, maar de vogel kan ook met trekkers zijn meegezworven hetgeen ik al twee keer eerder heb meegemaakt. Daarnaast 1 uit het buitenland. Maar die uit het buitenland was toch echt wel de leukste klapper : het was namelijk een pimpel die opnieuw werd gecontroleerd in Falsterbo Zweden. Voor zover wij nu weten is dat nog maar de derde uitwisseling van een pimpel tussen Falsterbo en Nederland.

donderdag 30 januari 2014

Goor. Verhuisd naar de Leliestraat !

Zo, dat is lang geleden dat ik een bericht geplaatst heb.... Dat had dan ook wel zo zijn reden. Er heeft namelijk een verhuizing naar een andere woonstede plaatsgevonden en dat gaat natuurlijk ten koste van heel veel vrije tijd.
Maar goed, inmiddels raken we een beetje gesetteld en heb ik voldoende ringspullen bij elkaar kunnen terugvinden om een vangsessie in de nieuwe achtertuin te houden.
Het weer van de dag werd eigenlijk net iets te veel overheersd door windvlagen waardoor de vogels de netten toch goed in de smiezen hadden en ze regelmatig goed wisten te ontwijken. En dat terwijl ze hier nog nooit eerder een mistnet hebben gezien (ga ik tenminste van uit......).
Maar goed, met een tuin van 27 meter diep rekenen we er op dat we hier nog wel een goede steekproef kunnen gaan doen voor het avifaunistische bevolkingsonderzoek. De wijk is een oude wijk die jarenlang de woonring rondom het centrum van Goor vormde. Oude woningen dus en de wijk is bekend om de vanouds goede aantallen gierzwaluwen die nog goed onder de vele verschillende daktypes terecht kunnen om te nestelen.
Veel huizen kenmerken zich ook door diepe tuinen (soms oplopend tot 80 meter met nog heel wat hoogstamfruitbomen) en daarbij is het ronduit verbluffend hoe weinig verharding er (tot op heden) in de rondom liggende tuinen aanwezig is. wat ons betreft : houden zo !



Dagtotalen (nieuw geringd / teruggevangen) :
--------------------------------------------
Turkse Tortel 1 / -
Merel 4 / -
Pimpelmees 2 / -
Koolmees 10 / -
Vink 3 / -
--------------------------------------------
Totaal: 20 exemplaren, 5 soorten, 9:55 uren.

maandag 25 november 2013

Schiermonnikoog, 23 November 2013 : onze laatste dag.

De eerste ronde is er weer één onder prachtig rustig najaarslicht. Wederom helemaal windstil en wederom een scherpe bewolkingsband, maar nu in pal zuidelijke richting boven de vastewal. Kortom, eigenlijk veel te mooi en rustig weer als het om trek gaat. We horen dan ook niet zoveel buiten de dagelijkse verplaatsingen, kennelijk vanaf de slaapplaatsen, van vinken, sijzen en barmsijzen.
In kooi 4 hebben we weer een goede ronde met ditmaal 6 waterrallen, in de andere kooien respectievelijk 1 en 2 en 0 rallen. Bij de vangsten een terugvangst van een vogel uit 2012. Dit exemplaar heeft nog steeds sporen van de kenmerken van eerste kalenderjaars vogels. In de oorstreek zit nog steeds een waas van bruine veerrandjes en dat is ook zo bij de laagste keelveren, de poten zijn al wel voor een redelijk deel verkleurd, maar nog niet overtuigend strokleurig. Je kunt bij dit soort exemplaren dus maar zo de fout maken om ze de leeftijd 1e kj te geven.

Foto: de eerste van de laatste rondes langs de netten.

We vangen de rest van de ochtend nog een aantal vinken, een enkele sijs en een paar merels. Daarnaast tevens nog weer een zwartkop en in onze allerlaatste ronde zowaar nog een man vuurgoudhaan. Leuk om een seizoen mee af te sluiten, dat is mij in alle voorgaande jaren zeker nog niet eerder gebeurd in November.



Foto : Vuurgoudhaan (Regulus ignicapilla).

We sluiten iets na 12 uur de netten. Voor ons zit het er op. Het seizoen 2013 was verre van een gedenkwaardig jaar in de zin van goede vangsten en/of goed weer, maar we hebben ons op Schier alsvanouds weer goed vermaakt. Alle mederingers, vrienden, bezoekers bedankt !

Helaas kan ik nog geen dagtotalen van eze vangdag noteren, we hebben tot op heden nog geen verslag mogen ontvangen.

zaterdag 23 november 2013

Schiermonnikoog 22 November 2013 : the ghost of seasons end....

waarde vandaag rond in het groene glop.

Bij het opstaan bleek dat het inmiddels heel ander weer was geworden; vroor het vannacht nog onder een kraakheldere windstille hemel, nu stond er een vlagerige noordenwind en regende het lichtjes. Die regen was een korte bui, hoopten we maar, want het internet lag plat. In het bos spatten een paar merels weg, maar dat stelde niks voor. Vorige week zou het onder deze omstandigheden nog flink blaadjes peuteren worden maar dat viel nu enorm mee.
Kooi 4 had in de 1e ronde 7 rallen, verder alleen 1 in kooi 8. Verder 2 merels waarvan er 1 door het net loopt tot hij een gat tegenkomt…. De 2e ronde wordt meegelopen door onze medegebruikers (3 docenten van de Wageningen uni) van het gebouw en zij blijken maar weer eens de lucky factor ; het was erg rustig in het bos maar op de scheiding met het hakhout hing er ineens een groepje sijzen bij elkaar in 1 net. Daartussen ook enkele barmsijsjes waaronder een mooie adulte man kleine barmsijs zoals we ze kennen van de lokale broedvogels in het begin van het seizoen.


Foto : kleine barmsijs, adulte man.

Al vroeg in de ochtend zakten de vangsten snel terug, maar bemoedigend was wel de constatering dat de zon van gisteren en de opnieuw opstekende wind van vanmorgen er voor zorgde dat er meer en meer elzenzaad op het pad terecht kwam. En dat heeft dan vervolgens meteen effect op de vogels zodat het de komende dagen best nog wel eens leuk zou kunnen worden. Midden op de middag kregen we bezoek van de fam. Glerum en ook tijdens de ronde die zij meeliepen gebeurde er weer iets leuks : niet alleen had Hanneke hen voorspeld dat er in totaal 5 vogels zouden worden gevangen, die hingen er ook nog…. Er zou ook wat bijzonders worden gevangen. En ja….. in sectie 2 hing tussen enkele andere vinken een dubbelvink. Een dubbelvink??? Ja, een vink met 2 ringen ! Naspeuren in de database leerde ons dat de vogel in de opbouwweek in 2010 is geringd. Vervolgens werd de vogel in dat jaar nog 2 keer teruggevangen. De laatste terugvanger vond dat de vink kennelijk nog niet helemaal yin yang was en koos voor meer balans door er een tweede ring aan te knopen. Daar redde de vogel zich inderdaad heel goed mee want tot de dag van vandaag bleef hij ver van de ringtafel. Vanzelfsprekend hebben we de ring met het meest recentste nummer verwijderd.

foto: 'dubbelvink'. Met dank voor de foto aan fam. Glerum.

Er meldde zich ook nog een andere oudgediende, een winterkoning met een ring uit de Y-serie. Deze bleek in 2010 te zijn geringd, wederom in de opbouwweek, daarna nog 4 x terug in dat jaar, vervolgens no 2 x in 2011 en nu pas opnieuw in 2013 dus. De laatste 3 vangsten dus alleen in oktober en November.
In de avonduren vangen we nog 1 waterral. De verwachtingen waren wat hoger vanwege de miezerige motregenbuitjes die eerder deze week tto 2 maal toe tot het invallen van meerdere rallen leken te leiden, maar dat viel vanavond dus tegen.
Vanavond is Holmer Vonk ons komen vergezellen, hij heeft morgen een wadvogeltelling uit te voeren en neemt het daarna over t/m de zondag. Na het weekend komt Joop van Ardenne het dan weer overnemen en hij zal de hekkensluiter van dit seizoen gaan worden.

Foto: een nog behoorlijk jonge waterral met nog behoorlijk bruine wangen, een lichte streep nog duidelijk zichtbaar tussen oog en snavel, een nog grotendeels donkere ondersnavel en een nog bruinige iris.

Dagtotaal (nieuw geringd/teruggevangen):
------------------------------------------------

Barmsijs 1 / 0
Houtsnip 1 / 0
kleine barmsijs 1 / 0
koperwiek 1 / 0
merel 1 / 1
roodborst 0 / 2
sijs 13 / -
spreeuw 1 / 0
vink 5 / 1
waterral 12 / 2
winterkoning 0 / 3
zwartkop 1 / 0
-----------------------------------------------
totaal 46 vogels, 37 nieuw geringd en
9 teruggevangen, 12 soorten.