Het broedseizoen vordert al flink...

en dat is meteen de reden waarom ik inmiddels al een maand niet meer gepost heb. Gierende drukte en dus lange werkdagen van 13 uur met als bonus nog wat huiswerk in de caravan gedurende 7 dagen per week. Het is maar goed dat het werk zo leuk is en je zo veel meemaakt.

Minder leuk is het feit dat de mezen het dit jaar erg moeilijk hebben om hun jongen groot te brengen. We beleven een voorjaar met lang aanhoudende koude nachten en soms ook overdag lage temperaturen. Het is zelfs zo koud geweest dat kennelijk veel nachtvlindereitjes kapotgevroren zullen zijn want er zijn amper rupsen te vinden in de bossen. En dan vooral de rupsen van de kleine wintervlinder waar de koolmees vooral van afhankelijk is. En ook al zouden die rupsen wel uit hun eitjes zijn geslopen dan hadden ook zij het moeten stellen met op veel plekken veel te klein gebleven eikenbladeren waar zij weer van afhankelijk zijn. In het park de Hoge Veluwe zitten we bovendien nog met het eerder in dit blog genoemde fenomeen van boomsterfte. Vooral inlandse eiken sterven in delen van ons nestkasten-onderzoeksgebied af en worden vervangen door zaailingen van berk, spar en lariks. Dat gaat dus ook nog eens lange termijngevolgen voor met name de koolmees tot gevolg hebben. Daar zullen we in de toekomst dus merkbaar minder broedparen hebben. Spechten zijn er daarentegen in grote getale. Op diverse plaatsen hoor je inmiddels jongen in de boomholtes roepen om voer.
De pimpels lijken van deze fenomenen tot op heden toch minder last te ondervinden, al beginnen de gewichten van die jongen nu inmiddels ook zorgwekkend terug te lopen.
We hebben dus niet het leukste werk met het dagelijks weghalen van enkele nesten waarin alle jongen dood liggen. maar goed, zo werkt het in de natuur, de één z'n dood is de ander z'n brood.


Foto: Adder (Vipera berus), warmte vangend in met pijpestrootje begroeide heide tussen onze nestkasten.




Foto's : parende Hazelwormen (Anguis fragilis). Niet alle dieren doen het zo liefkozend als de mens...


Foto: Momentje van stilte tijdens de dodenherdenking van 4 Mei.


Foto: Edelherten (Cervus elaphus) bij aanvang van een foerageernacht op één van de voerakkers.




Foto's: Vos (Vulpes vulpes) op muizenjacht aan de rand van ons nestkastengebied.

De laatste jonge torenvalken van het seizoen

Afgelopen week vooral druk geweest met het op orde krijgen van de rotzooi in huis, bergen achterstallige e-mail doorspitten, werken aan de nestkastadministratie en werken aan de vangkooi waar ik de komende tijd kauwtjes mee wil gaan vangen en ringen. En Woensdag met Hanneke nog een fietstocht gemaakt door de prachtige omgeving van de pittoreske dorpjes Gelselaar en Geesteren. Mooi kleinschalig landschap dat we zelfs rondom Goor al meer en meer moeten missen.
Zondag jongstleden zijn we onder uitgesproken druilerige omstandigheden toch nog op pad geweest voor het ringen van jonge vogels. Het betrof nog een erg laat broedgeval van torenvalken bij een gepensioneerd collega. En dat was wel de meest luxe manier van jonge vogels ringen die ik ooit heb meegemaakt! De nestkast voor de torenvalken was zoals zo vaak op een paal geplaatst, maar Jan had in dit geval de kast zo bevestigd dat hij als een vlag langs de mast naar beneden gehaald kon worden. Op die manier was het voor Jan eenvoudig mogelijk om onderhoud te plegen aan de webcams die hij aan de kast had bevestigd. In de kast zaten 4 blakend gezonde jongen die een goed gewicht voor hun leeftijd hadden. Aan voedsel hier dus kennelijk geen gebrek. Jan heeft op z'n website een aantal filmpjes gezet van het wel en wee van de torenvalken in dit en het vorige broedseizoen. Je kunt ze bekijken op de volgende plaats: www.visnatura.nl In de balk boven het videovenster kun je een aantal korte filmpjes selecteren.
Morgen vertrekken we naar Schiermonnikoog alwaar we al de eerste voorbereidingen gaan treffen voor het najaarsringseizoen.



Ondertussen is er op Vlieland flink wat commotie ontstaan nadat eerder deze week door Staatsbosbeheer bekend werd gemaakt dat er een verklaring was gevonden voor de vele honderden gepredeerde vogelnesten in de Kroonspolders. Een badgast had een vos gefilmd die de duinen inliep met een meeuw in z'n bek. Nou, dan weet je wel dat het eiland en daarna medialand op z'n kop stond... Het is natuurlijk prachtig om deze toppredator van onze nederlandse natuur in een gebied te hebben, maar op een eiland waar deze roofdieren door de geïsoleerde ligging nooit voor hebben gekomen kan dat voor een flinke impact op de vooral daar op de grond broedende vogelsoorten aalscholvers en lepelaars) hebben, en dat is dus inmiddels ook gebeurd. Het is niet aannemelijk dat de vossen (het zijn er meer dan 1) op eigen kracht naar het eiland zijn gekomen omdat de ligging daarvoor te geïsoleerd is en er onvoldoende zandplaten droog liggen bij laag water. Dan zouden zich immers al jaren geleden vossen op het eiland gevestigd hebben. Het ligt dus voor de hand dat iemand, of meerdere personen de vossen door jagers op het vasteland hebben laten vangen in inloopkooien of kunstburchten (daar barst het inmiddels van) en achterin een terreinwagen met de veerboot naar het eiland gebracht hebben. Naar de aanleiding daartoe kun je raden, maar als je de achtergronden van wat er reilt en zeilt op het eiland een beetje kent dan heb je wel je vermoedens....